آسمان ابری

قبلا ها فکر میکردم که فقط منم که رنج می کشم یا دست کم رنج های من از مال بقیه سخت ترهاین فکر تحمل زندگی رو برام سخت کرده بود.اما حالا می بینم همه ی آدما زخم خوردنمهم تر از زخم نحوه کنار اومدن با زخمهخاصیت دنیا همینه زخم میزنه درب و داغون میکنهبیشتر آدما نمی رسنتو عشق تو شغل تو خانواده تو ارتباطات فقط من نیستم که مشکل دارمفقط باید پوست کلفت شد و رها کردنه بهونه ها نه افسوس خوردن ها هیچی نمیتونه نجاتمون بده همونطور که منو نجات نداد 6 سال تموم افسوس خوردم و خودمو آزار دادم حیف از عمرممیدونی این چیزا رو نباید زیاد جدی گرفت تمام زندگی شبیه یک بازیه که هنوز نمیدونم این بازی چه معنایی دارخه این همه تکرار برای چیه نقش هارو بر چه اساس به آدما میدن آسمان ابری...

داستانه یا کلیشه نمیدونم

زنی متین موقر خوش ظاهر و خوش اخلاق که تمام درامد و جوانی و وقت و انرژی اش رو برای خانواده گذاشته

حالا چی مونده براش ؟

درد کمر و زانو و بیماری اعصاب و روان

نه همسرش قدرش رو دونسته نه بچه هاش ذره ای بهش اهمیت میدن

نه عشقی داره نه سرمایه آنچنانی

حالا که چهل و اندی سال داره هیچ جای دنیا انگار جایی نداره

داستان آشنای خیلی از زنهاست

برچسبها: زن, غم, تنهایی, خیانت

آسمان ابری...